De Montana Blanca wandeling is de klassieke route omhoog naar de voet van de Teide — en voor velen ook het begin van de volledige beklimming naar de krater op 3715 meter. Montana Blanca, letterlijk de witte berg, is een lichtgekleurde parasietkegel van puimsteen die zich boven de Las Cañadas-vlakte verheft. De wandeling langs en over Montana Blanca voert je door een van de meest indrukwekkende vulkaanlandschappen van Europa, van witte puimsteenvelden via rode lavakegels naar de zwarte lavastromen rondom de Teide.
Route 7 — de officiële naam van deze wandeling — vertrekt op 2350 meter hoogte en eindigt bij het bovenstation van de kabelbaan op 3555 meter. Het hoogteverschil bedraagt 1205 meter over circa 8 kilometer. Voor dit traject heb je geen vergunning nodig. Wil je daarna verder naar de krater op 3715 meter, dan heb je wel een vergunning nodig.
Het startpunt en de eerste kilometers
De wandeling begint op de parkeerplaats Montana Blanca aan de TF-21, gelegen tussen bezoekerscenter El Portillo en de kabelbaanhalte. Vanuit Puerto de la Cruz duurt de rit circa 40 minuten; vanuit de zuidkust circa 55 minuten. Er is een toilet bij de parkeerplaats, maar geen café of winkeltje. Neem eigen water en voedsel mee.
De eerste twee kilometer lopen vrijwel vlak over de brede lavarug richting het zuiden, met directe zichten op de imposante Teide voor je. Het pad is goed gemarkeerd met gele verf op de rotsen. Na circa 45 minuten bereik je het eerste stijle gedeelte, waar het pad serpentines maakt door roodbruin lavagesteente.
De Huevos del Teide
Halverwege de wandeling, tussen 2600 en 2900 meter hoogte, passeer je een opmerkelijk fenomeen: de Huevos del Teide (eieren van de Teide). Dit zijn ronde lavaballen, variërend in diameter van 20 tot 80 centimeter, die langs het pad liggen. Ze zijn gevormd door lavabommen die tijdens vroegere uitbarstingen hoog werden uitgestoten en tijdens de vlucht door de lucht een ronde, ei-achtige vorm aannamen. De Huevos del Teide zijn een van de meest gefotografeerde geologische curiositeiten van het Teide Nationaal Park.
De hogere zones: puimsteen en uitzicht
Boven de 2800 meter verandert het landschap: de lava maakt plaats voor fijnkorreliger puimsteen, de kleur van het terrein wordt lichter — soms bijna wit of geel. De naam Montana Blanca (witte berg) is hier direct begrijpelijk. De vegetatie verdwijnt nagenoeg volledig; alleen hier en daar een kluwen van de winterharde Teide-violier (Viola cheiranthifolia) houdt stand in de spleten van de rotsen.
Naarmate je hoger komt, wordt de lucht merkbaar dunner. Op 3000 meter bevat de lucht circa 30% minder zuurstof dan op zeeniveau. Looppas aanpassen, regelmatig pauzeren en veel water drinken zijn geen luxe maar noodzaak. Mensen met een gemiddelde conditie zetten gemiddeld 45 tot 60 passen per minuut in het hogere gedeelte, de helft van hun normale tempo.
Aankomen bij La Rambleta (3555 meter)
Na 4 tot 5 uur bereik je het bovenstation La Rambleta van de kabelbaan op 3555 meter. Hier is een sanitaire voorziening en een informatiebord. Het panoramauitzicht beslaat bij helder weer de volledige Atlantische kust van Tenerife, de naburige eilanden La Gomera, La Palma en El Hierro, en de reusachtige krater van de Teide direct boven je.
Vanuit La Rambleta zijn er korte wandelpaden in de omgeving zonder vergunning. Wil je door naar de krater op 3715 meter, dan controleren rangers jouw Teide-vergunning ter plaatse. Meer informatie over het aanvragen van die vergunning vind je in onze gids over de Teide vergunning aanvragen.
Terugkeer en afdaling
De afdaling via dezelfde route duurt gemiddeld 3 tot 3,5 uur. Op het losse puimsteenterrein is de afdaling technisch — kleine schuifstappen op het fijnere materiaal zijn normaal. Kniebescherming of wandelstokken zijn aan te bevelen voor mensen met zwakke knieën. Een alternatief is afdalen met de kabelbaan: ticket kopen en dan tot het benedenstation zakken, waarna je met eigen auto of taxi terugrijdt naar de Montana Blanca parkeerplaats.
Plan je Montana Blanca wandeling voor een dag met goed weer en begin voor 09:00 uur, zodat je voor de middaghitte de hogere zones al achter je hebt. In de zomer kan de zon boven de 3000 meter intensief zijn door het lagere beschermende luchtfilter.